Hoofdmenu
Taal?

Welkom!

Voor het jaar 2017 is de woning nog beschikbaar. Boek snel om teleurstelling te voorkomen

Cool

Voor een compleet overzicht klikt u op Reserveringen, boven in het menu.

De periode tot 16 juli 2017 is nog beschikbaar. Daarna is de woning weer beschikbaar vanaf 4 oktober 2017.

  • 1 januari tot en met 31 mei € 595 per week
  • 1 juli tot en met 31 augustus € 980 per week
  • 1 oktober tot en met 31 december € 595 per week
  • De maanden juni en september bedragen de kosten € 665 per week De volgende kosten zijn in de prijzen verwerkt Boekingskosten Eindschoonmaak

    Opmerking
    • EU e-Privacy Richtlijn

      Deze website maakt gebruik van cookies voor het beheer van authenticatie, navigatie en andere functies. Door het gebruik van onze website, gaat u ermee akkoord dat we dit soort cookies plaatsen op uw apparaat.

      Wat zijn cookies?

    Inhoudsopgave
    Historie land van Oc
    De pest
    De bronstijd
    Romeinse overheersing
    De Visigoten
    De Merovingen
    De Arcadiërs
    Benjamin
    Nazaten der Merovingen?
    De kruistochten
    De religieuze oorlogen
    De renaissance
    De 2e wereldoorlog
    In de voetsporen van de Katharen
    De mysterieuze Languedoc
    Alle pagina's

    In de voetsporen van de Katharen (tekst Anneke Koremans)
    De Languedoc wordt ook wel het land van de Katharen genoemd, Le Pays Cathare. Het pittoreske Albi (waar de Albigenzen, een ander woord voor de alt Katharen, naar zijn vernoemd) ligt in het noorden, Bezièrs in het oosten, Carcassonne en de ondergenoemde Katharenkastelen in het zuiden en de vroegere graafschappen van Foix en Toulouse in het westen. Veel katharen vluchtten o.a. naar de Montagne Noire. Dit bergachtige en bosrijke gebied is bekend om zijn 12de en 13de eeuwse Katharendorpjes en de kasteelruïnes van Lastours, Hautpoul en Saissac.

    De Katharen, een verzamelnaam voor hen die de Catharsis hadden ontvangen en een aftakking van het christendom volgden, woonden in het grootste deel van Europa. Alleen in de Languedoc, waar men ongehinderd kon leven, kwam het Katharisme tot bloei. Het is een enorme misvatting geweest, dat de Katharen antichristen waren. Het waren goede christenen, die slechts een andere kijk hadden op de Rooms katholieke kerk en het door de kerk verkondigde christendom. Zij waren niet gevaarlijk en hadden een rustig, geweldloos bestaan. Met name in de geneeskunst waren zij zeer bedreven. De grote heren van de Languedoc waren daarom nogal gesteld op dit volkje eerzame mensen, zodat zij zich uitriepen tot hun beschermheren, toen Rome de kruistocht tegen de Katharen (ook wel Albigenzers genoemd) uitriep. Veel Katharen vluchtten toen naar de versterkte burchten en steden van de heren van de Languedoc. Toen de ene stad na de andere viel, vluchtte men naar Montségur, maar ook deze op het oog onneembare burcht werd uiteindelijk ingenomen.

    Vanaf Montségur, vertellen de legenden, nam een handjevol Katharen de vlucht, zij namen een voorwerp of voorwerpen mee, die nooit in handen zijn gevallen van de kruisvaarders. Tot op de dag van vandaag kan men er alleen maar over speculeren. Was het de Graal, de kelk van het Laatste Avondmaal, was het de erfgenaam van de Heilige Bloedlijn, was het kennis? We zullen het wellicht nooit weten. Opvallend is, dat rond die periode de romantiek, de liederen van de troubadours, de Graallegenden en de Arthur verhalen ontstonden. De grote burchten van de heren van de Languedoc staan vandaag de dag bekend als de Katharenkastelen. Enkele zijn gerestaureerd, andere zijn romantische ruïnes. Ze zijn echter allemaal een bezoek waard. Wij noemen de belangrijkste:

    30 minuten naar de ruïne van het 12de eeuwse kasteel.
    altOmdat het moeilijk te verdedigen was, werd het in de 13de eeuw met een zeshoekige muur en zes t Chateau d'Aguillar
    Vanaf Tuchan 2,5 km over de weg naar Narbonne, meteen na het benzinestation rechtsaf. Aan het einde van de weg begint een wandeling van circa orens versterkt. Naast de ruïne staat een vervallen kapelletje met een vrijwel ongeschonden interieur.

    Donjon d'Arques
    Aan de weg naar Couiza.
    De toren werd al in de 13de eeuw bewoond. Vandaag de dag is het gebouw gerestaureerd en kan men het bezichtigen. In het dorpje Arques is een Katharenmuseum gevestigd.

    Carcassonne
    Deze uit twee delen bestaande stad heeft de bezoeker veel te  bieden. Het oudste gedeelte is de Cité, de best bewaarde middeleeuwse stad van Europa, waar u heerlijk kunt wandelen door oude straatjes. Een bezoek aan het kasteel (onder leiding van een gids) is zeker de moeite waard. Het nieuwe gedeelte is de moderne stad met zijn winkelstraten en terrasjes. De historie van de stad gaf aanleiding tot vele legenden.alt

    Geschiedenis
    Al vóór de komst van de Romeinen werd de heuvel van de Cité bewoond. Met de komst van de Romeinen in de 2de eeuw v.Chr. werd het Castellum gebouwd. Vervolgens werd de eerste muur om het fort opgetrokken. Na de Romeinen werd het kasteel bewoond door de Visigoten en werd het voor een korte periode zelfs door de Moren veroverd.
    In deze periode ontstond de bekendste legende van Carcassonne, namelijk die van madame Carcas, de vrouw van de Saraceen Balaak.

    Toen Karel de Grote na jaren van beleg met zijn troepen voor de poort stond, bestond het garnizoen van het kasteel alleen nog maar uit Dame Carcas. Zij gaf het leger van Karel de illusie dat er vele mannen op de muren stonden. Toen Karel de bemanning van het kasteel wilde uithongeren en Dame Carcas hier lucht van kreeg, gooide ze een varken gevuld met mais naar beneden, waardoor Karel geloofde dat er nog voldoende voedsel in het kasteel aanwezig was. Hierop trok hij zich met zijn leger terug. Hierop blies Dame Carcas triomfantelijk op de hoorn (Carcas sonne).

    Een andere theorie vertelt over de aanwezigheid van een oude zonnekerk of zonnetempel, waaraan de stad zijn naam te danken zou hebben (Karke Sonne). Het is echter aannemelijker dat de naam afkomstig is van Carcasso, de Romeinse naam van Carcassonne.

    Nadat Carcassonne op de Moren werd heroverd, werd het 't bezit van enkele grote adelijke families, waarvan de Trencavels de laatsten waren. In 1074 was Lord Bernard Aton Trencavel Heer van Carcassonne en de Razés, Agde, Béziers, Albi en Nimes. Tijdens de (13de eeuwse) kruistocht tegen de Katharen (ook wel Albigenzers genoemd), moest Carcassonne zich aan het katholieke leger overgeven, waarna de toenmalige 24-jaar oude graaf Raymond-Roger Trencavel gevangen werd genomen. Trencavel bood de Katharen een vrijplaats en was dus openlijk in oorlog tegen de Kerk. Een jaar later stierf hij in een eenzame kerker. In 1226 gaf Simon de Montfort Carcassonne aan de Kroon, waarna een tweede muur werd gebouwd.

    De zoon van Raymond-Roger, ook Roger geheten, probeerde in 1240 om Carcassonne terug in bezit te krijgen, maar hij faalde en moest vluchten naar Barcelona. Lodewijk IX gaf vervolgens de opdracht om alle huizen die rondom het kasteel waren gebouwd, af te breken. De inwoners werden uit de Cité verbannen en mochten gedurende 7 jaar niet meer in de Cité komen. In 1248 kregen zij toestemming om de Ville Basse (ook wel Bourg genoemd), de benedenstad, te bouwen, aan de andere kant van de rivier de Aude. In het midden van de 14de eeuw omschreef Froissart de nieuwe stad Carcassonne als een welvarende stad met zo'n 7000 huizen en beroemd om haar stoffenindustrie. Helaas stortte de stoffenmarkt rond het begin van de 15de eeuw in. Het was pas aan het einde van de 17de eeuw dat de stad weer enige welvaart kreeg. In de jaren van de Revolutie speelde Carcassonne slechts een bescheiden rol. De Revolutie, de Napoleontische Oorlogen en de invloed van de Britten rond de Middellandse Zee maakten echter een einde aan de welvaart van Carcassonne. In de late 19de eeuw probeerde de stad, die zo goed en zo kwaad als het ging werd gerestaureerd, winst te maken in de opleving van de wijnindustrie. Tegenwoordig verdient Carcassonne goed aan de toeristenindustrie.

    De Cité
    De citadel van Carcassonne is een in de originele staat teruggebrachte middeleeuwse stad met een kasteel, een kerk en een indrukwekkende ommuring met torens. In het kasteel kunt u een museum bezoeken. Met een gids loopt u vervolgens door het kasteel en over de muren naar de achterkant van het stadje. Wanneer u terug loopt naar het centrum komt u langs de Kerk van St. Nazaire. In deze Romaans/gotische kerk ziet u o.a. een beeld dat de Heilige Drieëenheid symboliseert, een beeld van de moeder van Maria, Anna, met de jonge Maria aan haar zijde, de kapel van de Notre Dame uit de 13de eeuw met in het midden de Boom van Jesse, de afstamming van Jezus en tenslotte de zgn. 'Belegsteen', waarop het beleg van Carcassonne (1209) door de kruisridders wordt uitgebeeld.

    Mocht u na uw bezoek van het gezellige oude centrum nog tijd over hebben, loop dan eens om de muren heen, of neem het toeristentreintje. Op sommige zaterdagavonden is het feest in de Cité (vaak in juli en augustus). Vraag de VVV (bij het binnenkomen van de Cité na het passeren van de toegangspoort meteen rechtsaf) om meer informatie. 's Avonds is de Cité prachtig verlicht.

    Lastours
    altLastours is de verzamelnaam voor 4 kastelen: Cabaret, Tour Régine, Fleur d'Espine en Quertinheux. In de 12de eeuw vormden deze kastelen tezamen de vesting Cabaret, waarvan de kasteelheer Pierre Roger de Cabaret vol vuur de Katharen beschermde en voor hen vocht. In 1210 lukte het Simon de Montfort, die de kruistochten tegen de Katharen leidde, niet om Cabaret in te nemen. De Katharen die uit de andere, inmiddels ingenomen vestingen waren gevlucht, trokken massaal naar Cabaret, die sterk genoeg bleek om de aanvallen af te slaan. In 1211 moest Pierre Roger de Cabaret zich echter aan Simon de Montfort overgeven. De Katharen die de brandstapel waren ontvlucht, trokken vervolgens o.a. naar Montségur. Anderen trokken o.a. naar Quéribus of de Montagne Noire en hielden zich schuil in de ondoordringbare bossen. Volgens verschillende legenden zouden de Katharen (die zichzelf goede christenen noemden) beschikken over een schat, heilige relikwieën en geheime kennis, die men op diverse plaatsen zou hebben verborgen.

    Peyrepertuse
    Bereikbaar vanaf Duilhac via een smalle weg van ca. 3,5 km.
    Deze citadel ligt op een grote hoogte en een bezoek ervan is altijd op eigen risico. Wees dus op uw hoede en blijft u weg van de buitenmuren. De klim naar boven kan zwaar zijn, een fles water en een zonnehoed zijn aangeraden. Peyrepertuse bestaat uit twee verschillende bouwwerken.
    Aan de oostzijde ligt het oorspronkelijke Peyrepertuse, aan de westkant ligt St-Georges, dat alleen te voet bereikbaar was. Recentelijk heeft men ontdekt dat deze rotspunt al minstens vanaf de Romeinse tijd een uitkijk- en verdedigingspost was. Vanaf het Chateau St-Georges heeft u, door een gat in een losstaande wachttoren, uitzicht op het kasteel Quéribus. Maar let u op harde windstoten. Een bezoek aan dit kasteel met kinderen raden wij u af.

    Chateau de Puilaurens
    Zo'n 9 km ten oosten van Axat (vanuit Lapradelle aan de D117, de weg van Perpignan naar Quillan, via een kleine weg ten zuiden van het dorp (D22) en de weg die rechts omhoog loopt, 800 meter voorbij Puilaurens). Het is een half uur lopen heen en terug.
    Dit enorme militaire bouwwerk werd in 1258 hét verdedigingsbolwerk van de koning van Frankrijk ter verdediging van eventuele invallen vanuit Aragon. In 1636 werd het kasteel door de Spanjaarden ingenomen.

    Puivert
    Bereikbaar vanuit het gehucht Camp-Ferrier, aan de weg naar Quillan. U rijdt/loopt over een 500 meter lange, smalle, sterk stijgende weg.
    Ook dit kasteel wordt in 1210 door Simon de Montfort ingenomen. Van het toenmalige kasteel staat niet veel meer overeind. In de 14de eeuw werd er een nieuw kasteel gebouwd. Hiervan zijn nog een 32 meter hoge donjon en een vierkante toren overgebleven. De donjon kan worden bezichtigd. Er zijn vier zalen, waarvan die van de muzikanten het meest interessant is. In de 13de en 14de eeuw bloeide de cultuur van de troubadours.

    Villerouge-Termenès
    Zo'n 10 km ten noorden van Mouthoumet via de D613.
    Alleen het middeleeuwse dorp is een bezoek al waard. Het prachtige gerestaureerde kasteel dat uit de 12de eeuw stamt en in de 14de eeuw werd versterkt, is een bezoek meer dan waard. In 1321 werd de 'laatste' Kathaarse Perfectus op de brandstapel vermoord. In het kasteel wordt een goede audiovisuele presentatie gegeven over het leven van deze laatste Perfectus, Guilhem Bélibaste, de Aartsbisschop van Narbonne, Bernard de Farges en het dagelijkse leven van de inwoners van het dorpje. Vanaf het kasteel kunt u prachtige foto's maken. In de zomervakantie worden hier vaak activiteiten georganiseerd. Dan herleven de Middeleeuwen in de Languedoc.

    Chateau de Termes
    Vanuit het dorp deels met de auto en deels te voet (nog een half uur lopen) bereikbaar.
    Deze burcht, waar de Katharen zich in de vroege 13de eeuw schuilhielden, viel in 1210 in handen van Simon de Montfort. De enorme burcht is flink vervallen maar vanaf de ruïnes h  eeft u prachtige uitzichten.

    Quéribus
    altU neemt ten zuiden van het dorp Cucugnan de D123. Vanaf Le Grau de Maury loopt de weg steil omhoog.
    Ook hier raden wij u aan voorzichtig te zijn en het kasteel niet met kinderen te bezoeken. In 1255 viel deze burcht pas in de handen van de kruisvaarders, 11 jaar na de val van Montségur. Omdat de burcht strategisch ligt, werd Quéribus als koninklijke garnizoensplaats gebruikt. Net als in Monségur en Carcassonne zijn er aanwijzingen gevonden van een zonnecultus. Men schat dat de plaats waarop het kasteel staat, al heel lang wordt gebruikt als militair fort, maar de ingrijpende verbouwingen in de Middeleeuwen hebben ervoor gezorgd dat uit de vroegere periodes niets is overgebleven.

    Montségur
    Te voet bereikbaar vanaf de parkeerplaats iets buiten het dorp. Het is een flinke klim, neemt u dus water en een zonnehoed mee. Voor een bezoek aanalt de ruïne inclusief de wandeling er naartoe en weer terug, dient u minimaal 4 uur uit te trekken.
    Dit is de beroemdste van allemaal, gelegen vlakbij het gelijknamige dorpje, waar u overigens weer heerlijk kunt lunchen. Op de plaats van een eerder bouwwerk verrees in 1204 een tweede burcht, waar de soldaten van Pierre-Roger de Mirepoix werden gelegerd. Om het kasteel leefde een Katharengemeenschap. Montségur was één van de laatste Katharenburchten en moest en zou worden ingenomen, maar dat was nog niet voor elkaar. Het beleg begon in juli 1243. Maanden later in barre winterse omstandigheden, werd er door de kruisvaarders een katapult gebouwd, die de gebouwen van het kasteel kapot schoten. Op 1 maart werd er een bestand gesloten dat 15 dagen zou duren. Pierre-Roger besloot zich over te geven in ruil voor de belofte dat hij en zijn garnizoen zouden worden gespaard.

    Tijdens het beleg ontsnapten enkele Katharen met onbekende  bagage uit het kasteel. Dit zou de basis worden voor vele Graal legenden. Alle andere Katharen die zich niet bekeerden tot het katholieke geloof belandden op de enorme brandstapel, waar zij zich vrijwillig op stortten, blij om het aardse achter zich te laten. De burcht die u nu ziet is de ruïne van een derde kasteel, dat door de nieuwe heer van Mirepoix, Guy de Lévis II, in 1245 werd gebouwd. Aan de voet van de donjon, aan de noordwestkant, liggen de overblijfselen van het Katharendorp, waar men opgravingen verricht. Beneden, iets boven de parkeerplaats, staat het monument dat is opgericht ter nagedachtenis van de Katharenverbranding van 1244. Het geheel ligt in een bijzonder mooi landschap.

    Wanneer u een goed beeld wilt krijgen van de situatie in Europa en met name Frankrijk in de 13de en 14de eeuw, kunt u bijvoorbeeld het boek Katharen en de Val van Montségur
    lezen van Bram Moerland. In dit boek legt de schrijver helder en informatief de ingewikkelde en gevaarlijke situatie uit, waarin de bevolking en de adellijke heren zich bevonden.


    alt

    (tekst Anneke Koremans)

    We gaan terug in de tijd en wel naar de periode 1099 (de eerste kruistocht) - 1112. Een klein groepje riddermonniken stichten de kloosterorde 'Ordo Supremus Militaris Templi Hierosolymitani', oftewel, de Tempeliers (ook wel bekend als "Militia Templi" of "Les Pauvre Chevaliers du Temple"). Zij legden een gelofte van armoede af en hun zegel, de twee ridders die één paard delen, is zelfs vandaag de dag nog herkenbaar als het symbool van de (arme) Tempeliers. Ondanks deze gelofte werden de Tempeliers al gauw zeer machtig. Door de charismatische sfeer die de Orde uitademde, sloten veel rijke hooggeboren ridders zich bij de Orde aan en omdat zij al hun eigendommen aan de Orde moesten afgeven, werd de Orde der Tempeliers al gauw heel rijk. Men vermoedt ook, dat deze 9 ridders de 9 afstammelingen waren van het koningshuis van Juda, ook bekend als de negen ringheren, die in de eerste eeuw van onze jaartelling uit Palestina vluchtten naar landen als Turkije, Cyprus, Malta en Frankrijk. Dit gegeven zou hen de zegen van de Roomse kerk hebben gegeven en carte blanche van de paus zelf. Zij hoefden geen belasting te betalen en binnen enkele decennia was de Orde geweldig rijk en machtig. Zij beheersten het grootste banksysteem dat de wereld ooit had gezien. Zij bouwden forten op strategische plaatsen en handelsroutes en hieven belastingen van degenen die wilden passeren, of hun bescherming nodig hadden. Hun financiële en militaire onafhankelijkheid zorgde ervoor dat ze werden gevreesd door koning en kerk. Zij gehoorzaamden niemand. Het feit dat de koning veel schulden bij hun had, leidde tenslotte tot de ondergang van deze elite ridderorde. Maar hier is hun geschiedenis nog niet mee verteld.

    altVeel legenden cirkelen om hun historie. Waarom vormden de negen heren de Orde der Tempeliers? (Het getal 9 refereert naar een heilig getal (3 x 3 is hoogheilig) maar het is fictief en was enkele malen groter. Maar omdat 9 een 'heel' getal is, volstaat dit in de overlevering. Soms worden er op Middeleeuwse fresco's slechts negen apostelen afgebeeld, hetgeen betekent dat 'ze er allemaal waren'). Waarom namen de Kruisvaarders in de vroege 12de eeuw Jeruzalem in, ineens, na ruim duizend jaar? Na het veroveren van Jeruzalem aan het einde van de Eerste Kruistocht in de vroege 12de eeuw beloofden Hughes de Payens en zijn "acht" kameraden in aanwezigheid van de Patriarch van Jeruzalem om het christelijke koninkrijk te verdedigen. Dit christelijke koninkrijk werd vanuit Jeruzalem bestuurd en in de voetsporen van Salomo en Jezus zou hier een nieuwe koning worden gekozen. Zij kwamen voor het eerst sinds de oudheid zeer dichtbij de geheime kelders van de Tempelberg. De Tempeliers waren Cisterciënzer monniken en werden beschermd door Cisterciënzer vader Bernardus van Clairvaux. Hij geloofde dat de Ark des Verbonds onder de Tempelberg was verstopt en het was op zijn advies, dat de tempelridders in het geheim begonnen te graven onder de tempelberg. Tijdens hun verblijf in het Midden-Oosten kwam men voor het eerst in aanraking met de oude kennis en wijsheden van het oosten, oude zeekaarten en waarschijnlijk ook met de ware geschiedenis van de eerste eeuw. Veel van deze dingen werden geheim gehouden en in wezen keerden de Tempeliers zich zelfs van de Roomse kerk af. Hun droom was een eigen staat te stichten, hier, in de Languedoc.

    Het is opvallend dat de Tempeliers de Languedoc uitkozen om hier hun eigen staat te stichten. De Lang uedoc was relatief veilig voor velen, die er andere ideeën op na hielden.

    Met de opkomst en bloei van de Tempeliers ontstonden de grote kathedralen van Europa. Zij introduceerden de Gotische stijl (Gotiek betekent alt"geheim" en heeft verder dus niets met de Visigothen te maken). De Vrijmetselaars waakten over de geheime kennis van getal, maat en gewicht. De Arthur- en Graalverhalen vormden de belangrijkste literatuur, die grotendeels dankzij de populaire troubadours door Europa werd verspreid. Chretien de Troyes was bekend van zijn werk over de Heilige Graal, genaamd: Conte del Graal, hetgeen aan het eind van de 12de eeuw werd geschreven. Dit is de best bewaarde en de eerste tekst die vertelt over de Heilige Graal. Het thema van de Heilige Graal dus, een avontuur, welke ons leidt naar het kasteel van de gewonde koning. Daar was een processie, geleid door maagden, die een object genaamd de Heilige Graal op handen droegen door de zalen van het kasteel. In dit verhaal gaat het over een schaal maar veel meer is hier niet over bekend. Het verhaal is namelijk nooit afgeschreven door de vroegtijdige dood van Chretien.

    In deze versie van de Heilige Graal wordt er niet gesproken over een heilig relikwie, noch wordt het in verband gebracht met de eucharistie, noch het heilige bloed van Christus. Chretien de Troyes was geen Grootmeester van de Tempeliersorde, noch Tempelier. Wel staat vast dat hij in ieder geval een groot schrijver was die ons een van de meest interessante verhalen over de Graal heeft achtergelaten.

    altIn bovenstaande Middeleeuwse periode werden belangrijke relikwieën vereerd (men noemt de Ark van het Verbond, de Lijkwade van Jezus, één van de kristallen van Mozes, de Graal of drinkbeker van Jezus en het hoofd van Johannes de Doper) en sommigen van deze relikwieën werden zelfs in het geheim meegedragen, omdat ze niet door de RKK werden erkend. De angst die de RKK begon te krijgen voor de opkomst van andere geloofsrichtingen die razendsnel veel populairder werden dan het katholieke christendom met zijn strenge leer en dogma's, zorgde ervoor dat er maatregelingen werden genomen. Allereerst probeerde men het met concurrentie, het introduceren van heilige relikwieën in de nieuwe kathedralen en kerken, men introduceerde de Graalverhalen en maakte enorm veel promotie voor het katholieke geloof. Maar in de Languedoc maakte dit niet veel uit.

    n de 13de eeuw werden er nieuwe kruistochten georganiseerd, die dit keer niet naar het Beloofde Land gingen (in 1244 was Jeruzalem al weer in han den van de moslims gevallen) maar naar de Languedoc, waar ze de Katharen en hun beschermheren moesten vernietigen. De koning zelf was er niet zo voor, maar de paus eiste zijn medewerking. De eerste kruistocht naar de Languedoc, grotendeels geleid door Simon de Montfort, mislukte. De Languedoc werd heroverd en voor een korte tijd waren de Katharen relatief veilig. Maar toen werd er een tweede kruistocht georganiseerd door de paus, onder een nieuwe Franse koning. Dit keer ging het echter niet alleen om de Katharen. Het ging ook om de Languedoc, en de bezittingen en goudmijnen van de Tempelridders. In 1244, het jaar dat Montsegur viel, werd Jeruzalem door de Moslims heroverd en Rome was boos. De Languedoc werd dit keer definitief veroverd en aan de Franse kroon toegevoegd. Ondanks deze overwinning bleef de jacht op de Katharen (ook wel ketters genoemd) bestaan. Een halve eeuw later werden ook de Tempeliers beschuldigd van ketterij. Velen werden verbannen of kwamen op de brandstapel terecht. Op vrijdag 13 oktober 1307 werden in heel Frankrijk Tempeliers gearresteerd. We herinneren ons deze datum nog goed, omdat de vrijdag de dertiende nog steeds een ongeluksdag is. De orde werd officieel opgeheven en hun bezittingen werden overgedragen aan de Hospitaalridders. Maar niemand kon hun schatten vinden.

    Terwijl in o.a. Portugal een groepje Tempeliers onder een andere naam verder ging (de Orde van Christus), kon men in Schotland echter nog wel bestaan. Bewezen is, dat de Tempeliers tenminste (!) nog 250 jaar in de oude samenstelling in Schotland heeft bestaan. De kapel van St. Rosslyn in Schotland is zelfs vandaag nog een puzzel voor de kenners van de symboliek. Gebruik makende van hun gevonden zeekaarten stichtten zij Nova Scotia, Nieuw Schotland, waar volgens een legende een groot deel van hun schat zou liggen. Maar ook in de talloze grotten van de Languedoc liggen grote delen van hun rijkdom te wachten op een moderne Indiana Jones.

    Net als de Katharen zijn er nog steeds Tempeliersgroeperingen die zich bezighouden met positieve elementen in de maatschappij, zoals ridderlijkheid, altdeugdelijkheid en het bestuderen van wijsbegeerte. Deze Neo-Tempeliersgroeperingen bestaan deels uit prachtige ordes die het goede promoten, maar ook uit ordes die alleen maar lucht bevatten. Vele jaren geleden was er zelfs een zeer kwaadaardige orde bij. In de Tweede Wereldoorlog vormde Himmler een Nazi-Neo-Tempeliersorde, die duistere daden deed. Deze gebeurtenissen hebben waarschijnlijk Tolkien beïnvloed bij het schrijven van zijn prachtige en recentelijk verfilmde trillogie de Lords of the Rings, geschreven in de jaren 1954 en 1955. Macht in de handen van mensen is niet altijd veilig. Waarschijnlijk waren de nieuwe Tempeliersordes geïnspireerd door de opera van Händel "De Heilige Graal", waarvan Hitler groot bewonderaar was. Maar of er daadwerkelijk een dergelijke orde heeft bestaan is nooit bewezen. Wel is bewezen, dat Hitler dit beeld voor ogen had bij het formeren van de SS. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de ware Orde der Tempeliers, toentertijd geleid door Grootmeester Isaac van de Burgh, overgegeven in handen van graaf Sousa Fontes in Portugal, te r bescherming tege n de Nazi's.

    Maar we weten nog steeds niet of de Tempelridders nu wel of niet de Ark des Verbonds hebben gevonden. We kunnen alleen maar speculeren dat zij het spoor hebben gevolgd naar Ethiopië en de Ark, samen met andere objecten uit Jeruzalem, naar Frankrijk hebben gebracht onder de bescherming van Bernardus van Clairvaux. Documenten zouden deze theorie kunnen bewijzen, evenals enkele sporen in het Franse landschap. Terwijl vele Tempeliers alleen maar sterke mannen met zwaarden waren, was er een elite top in de Orde die kennis en grote rijkdom bezat. Het is deze kleine groep van Grootmeesters en adellijken die de wereld en zijn maatschappij voor een volgende duizend jaar zouden gaan beïnvloeden, duizend jaar van legende, van verhalen van moed, maar vooral van mystiek.... De huidige orde der Tempeliers (OSMTH) verricht, met toestemming van de Franse regering, sinds 1998 weer onderzoek in Rennes-le-Chateau.

    Met dank aan OSMTH, de huidige Orde der Tempeliers, en in het bijzonder aan Chevalier Vincent Siegfried Sterring, KOT, hon.OStSS.

    De Orde der Tempeliers of wel de (OSMTH) Ordo Supremus Militaris Templi Hierosolymitani
    Het OSMTH is gebaseerd op een aloude Christelijke broederschap en is een internationale gemeenschap van oecumenische Christenen die zich bezig houdt met mensenrechten, vrede, religieuze en politieke vrijheid.

    Het doel is het bewerkstelligen van een intercultureel en interreligieus contact, het bestuderen en het ten uitvoer brengen van dit wederzijds begrip door het leggen van bruggen tussen de diverse religies en beschavingen. Met haar netwerk van politici, adel, militairen, diplomaten, geestelijken, sociologen, medici, geschiedkundigen en werktuigbouwkundigen; is het OSMTH in staat zich te profileren op een uitermate hoog niveau en oefent met deze expertise druk uit om vrede en veiligheid in de wereld te bewerkstelligen. De OSMTH is een geregistreerde NGO (Niet Gouvernementele Organisatie) van de Verenigde Naties en lid van het (International Peace Bureau) IPB.



     
    Foto's
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    Uw geldzaken op orde?

    Laat bbbzaken het voor u regelen!

    Google advertenties
    Inlog formulier