Hoofdmenu
Taal?

Welkom!

Voor het jaar 2017 is de woning nog beschikbaar. Boek snel om teleurstelling te voorkomen

Cool

Voor een compleet overzicht klikt u op Reserveringen, boven in het menu.

De periode tot 16 juli 2017 is nog beschikbaar. Daarna is de woning weer beschikbaar vanaf 4 oktober 2017.

  • 1 januari tot en met 31 mei € 595 per week
  • 1 juli tot en met 31 augustus € 980 per week
  • 1 oktober tot en met 31 december € 595 per week
  • De maanden juni en september bedragen de kosten € 665 per week De volgende kosten zijn in de prijzen verwerkt Boekingskosten Eindschoonmaak

    Opmerking
    • EU e-Privacy Richtlijn

      Deze website maakt gebruik van cookies voor het beheer van authenticatie, navigatie en andere functies. Door het gebruik van onze website, gaat u ermee akkoord dat we dit soort cookies plaatsen op uw apparaat.

      Wat zijn cookies?

    Inhoudsopgave
    Historie land van Oc
    De pest
    De bronstijd
    Romeinse overheersing
    De Visigoten
    De Merovingen
    De Arcadiërs
    Benjamin
    Nazaten der Merovingen?
    De kruistochten
    De religieuze oorlogen
    De renaissance
    De 2e wereldoorlog
    In de voetsporen van de Katharen
    De mysterieuze Languedoc
    Alle pagina's

    DE MEROVINGEN
    De Merovingen waren een speciale dynastie van Frankische koningen, die een regelmatig veranderend gebied in delen van het huidige Frankrijk, zuidelijk Nederland, België en westelijk Duitsland regeerden van de 5de tot de 8ste eeuw. Het betreft hier een aparte subgroep van Salische Franken, die zich al eerder hadden gescheiden van de Germanen. Hun naam, Frank, betekent 'dapper' of 'moedig'. Zij leefden vanaf de 2de eeuw vooral in het Rijndeltagebied en naar hen is ook de IJssel (Isala) genoemd en Salland. De Salische Franken (Franci Salii) staan dan ook aan de wieg van de Nederlandse cultuur en maatschappij. De naam Sal komt van het woord voor zout. De zouthandel was sinds de Kelten, wiens naam eveneens komt van het oude woord voor zout, een zeer winstgevend handelsproduct en men noemde het dan ook het Witte Goud.
    Vervolgens trokken de Salische Franken meer en meer zuidwaarts, en regeerden uiteindelijk een enorm gebied. De Salische Wet (in het Latijn Lex Salica) dateert uit het begin van de 6de eeuw, uit de tijd van de Merovingische koning Clovis, die tot de stam van de Salische Franken behoorde. In zijn rijk leefden verschillende stammen samen en hij liet een geschreven wet optekenen om de orde te kunnen handhaven. Deze Salische wet werd later de basis voor de Karolingische wetten, die tot de 12de eeuw zouden gelden.

    Austrasië en Neustrië
    Austrasië was het noordelijke deel van het Merovingische koninkrijk, en bestond uit het oosten van Frankrijk, het westelijke Duitsland, België en Nederland. De hoofdstad van het rijk was Metz, hoewel sommige koningen ook vanuit Reims regeerden. Neustrië ontstond in 511, toen Clovis overleed. Na de dood van de Frankische koning Clovis in 511 werd zijn koninkrijk verdeeld onder zijn vier zonen. Theuderic I van Austrasië kreeg het oostelijke deel. Austrasië leefde constant in spanning met zijn buur, Neustrië. In 613 werden de twee rijken overgenomen door Chlothar I, die zijn hoofdstad in Parijs vestigde. De twee rijken vielen echter snel terug uiteen. Pas wanneer de hofmeier Pepijn van Herstal in 687 Neustrië overwon, werden de twee rijken definitief verenigd. Toen zijn kleinzoon, Pepijn de Korte, koning der Franken werd en Bourgondië ook overwon, begonnen de namen en binnengrenzen te vervagen, en werd enkel nog maar gesproken over het Frankische Rijk.

    De Merovingische koningen
    De Merovingische dynastie dankt zijn naam aan Merovech, koning van de Salische Franken van 447 tot 458. Zijn zoon Childeric I versloeg in de tweede  helft van de 5de eeuw de Visigoten en zijn kleinzoon, Clovis I, kon het grootste deel van Gallië ten noorden van de Loire verenigen door zich aan te passen aan het steeds machtiger wordende katholieke geloof. Hij is daarom tevens verantwoordelijk voor het verspreiden van het katholicisme in Frankrijk en omstreken. In 496 werd hij door bisschop Remigius in Reims, één van de belangrijkste steden van de Merovingen, gedoopt.

    Reims
    In Reims, de hoofdstad van het graafschap van Champagne, zijn tot 1825 bijna alle Franse koningen gekroond en gezalfd, een traditie die teruggaat tot aan de doop van Clovis. Daarbij werd gebruik gemaakt van olie uit een ampul die tijdens Clovis' doop door een duif uit de hemel zou zijn meegebracht. Dit lijkt verdacht veel op de zalving met messeh die met name in bijbelse tijden werd gebruikt om koningen te zalven. Lodewijk de Vrome werd in 816 in Reims tot keizer gekroond. De beroemdste kroning is waarschijnlijk die van Karel VII in 1429, tijdens de Honderdjarige Oorlog: de dauphin was door Jeanne d'Arc naar Reims gebracht, nadat zij de stad had heroverd op de Engels-Bourgondische alliantie. Het verhaal rondom Jeanne d'Arc (Jehanne Darc), die beschuldigd van ketterij op de brandstapel stierf, is gehuld in mysteries. Waarschijnlijk probeerde zij met behulp van Renée d'Anjou na het falen van de Tempeliers een Hermetische staat te stichten, maar stuitte op grote tegenstand van de Roomse staat. Nog een grote Fransman, Napoleon Bonaparte, werd in de Notre Dame van Parijs gekroond. Hij droeg een koningsmantel bezaaid met gouden bijen....

    Het Feodalisme
    De Merovingen zijn ook verantwoordelijk voor het ontstaan van het feodalisme, toen zij hun hertogen verantwoordelijk stelden voor het regeren, verdedigen en rechtspreken in kleine delen van hun koninkrijk. De Languedoc-Roussillon werd sindsdien eeuwenlang geregeerd door feodale hertogen, de zogenaamde Heren van de Languedoc, die later vooral de Katharen beschermden tegen de katholieke vervolgingen. De soldaten die de orde moesten handhaven, werden toen voor het eerst Ridders genoemd.

    Tegen de 7de eeuw hadden de koningen weinig feitelijke macht meer, en waren vooral symbolische figuren. Ze begonnen zichzelf steeds meer toe te leggen op wereldlijke geneugten en lieten het regeren van hun koninkrijk over aan hofmeiers (major domo in het Latijn). Het ambt van hofmeier werd erfelijk vanaf de Karolingen. De Karolingen onttroonden de Merovingen in 751, toen Pepijn de Korte de Frankische edelen achter zich kreeg en de laatste Merovingische koning, Childeric III, afzette.

    Oorsprong van de Merovingen
    De Merovingische dynastie heeft een mysterieuze afkomst. Legendes vertellen over een speciale bloedlijn die hen verbind met oudtestamentische stammen en net als de oude Nazoreeërs, schoren ook de Merovingische koningen hun hoofdhaar niet. Ze zouden volgens legende afstammen van de Arcadiërs. Verder zouden zij volgens erfrecht vanaf hun twaalfde levensjaar koningen zijn. De naam Merovingen zou afkomen van de legendarische koning Merovech, zoon van Clodio. Met hem begon deze mysterieuze bloedlijn. Merovech (447-458) zou volgens een 7de eeuwse legende de afstammeling zijn van de Quinotaurus, een mythologisch zeedier waarmee zijn moeder, de vrouw van zijn vader Clodio, in zee had gepaard. Er is zo weinig bekend over deze man, dat men bijna zou geloven dat zijn gesch iedenis uit de annalen is gewist. We gaan eens een stukje terug in de tijd.



     
    Foto's
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    Uw geldzaken op orde?

    Laat bbbzaken het voor u regelen!

    Google advertenties
    Inlog formulier