Hoofdmenu
Taal?

Welkom!

Voor het jaar 2017 is de woning nog beschikbaar. Boek snel om teleurstelling te voorkomen

Cool

Voor een compleet overzicht klikt u op Reserveringen, boven in het menu.

De periode tot 16 juli 2017 is nog beschikbaar. Daarna is de woning weer beschikbaar vanaf 4 oktober 2017.

  • 1 januari tot en met 31 mei € 595 per week
  • 1 juli tot en met 31 augustus € 980 per week
  • 1 oktober tot en met 31 december € 595 per week
  • De maanden juni en september bedragen de kosten € 665 per week De volgende kosten zijn in de prijzen verwerkt Boekingskosten Eindschoonmaak

    Opmerking
    • EU e-Privacy Richtlijn

      Deze website maakt gebruik van cookies voor het beheer van authenticatie, navigatie en andere functies. Door het gebruik van onze website, gaat u ermee akkoord dat we dit soort cookies plaatsen op uw apparaat.

      Wat zijn cookies?

    Inhoudsopgave
    Historie land van Oc
    De pest
    De bronstijd
    Romeinse overheersing
    De Visigoten
    De Merovingen
    De Arcadiërs
    Benjamin
    Nazaten der Merovingen?
    De kruistochten
    De religieuze oorlogen
    De renaissance
    De 2e wereldoorlog
    In de voetsporen van de Katharen
    De mysterieuze Languedoc
    Alle pagina's

    Nazaten der Merovingen?

    altIn de 20ste eeuw stond er een Fransman op die beweerde een nazaat te zijn van de Merovingische dynastie. Hij zou, samen met nog een aantal anderen, afstammen van Dagobert II. Natuurlijk weten we nu allemaal wel dat dit een prachtig opgezet spel is. Het spel dat ze met veel plezier speelden, liep simpelweg uit de hand. Maar, door het bestuderen van de stukken waarmee zij speelden wordt duidelijk, dat deze stukken nog steeds waardevol voor ons kunnen zijn. Bijvoorbeeld het familiewapen van Pierre Plantard de Saint Clair, dat twee beren laat zien en 11 bijen, samen met de spreuk "Et in Arcadia Ego". De twee beren zijn een knipoog naar Arcadië en de bijen zijn Merovingisch.

    Het moge duidelijk zijn dat de Visigoten een heel interessante afkomst hebben die teruggaat op de Minoërs, de Arcadiërs en Feniciërs, maar dat de Merovingen door de waarschijnlijke samensmelting met afstammelingen van Benjaminitische en koninklijke bloedlijnen, van zichzelf vonden dat ze een hogere dynastieke afstamming hadden. De Karolingers huwden bij voorkeur Merovingische prinsessen en hielden zo de bloedlijn in stand voor de koninklijke families. Zo zou er in de eeuwen die daarna kwamen, heel wat blauw (druiven)bloed door de adellijke aderen van Europa gaan vloeien.

    Natuurlijk weten we inmiddels dat bloedlijnen geen garantie zijn voor de kwaliteit van een mens. Het is vandaag de dag meer een drang om de oude cultuur te bewaren die belang hechtte aan wetenschap, mystiek, vrede en het terugvinden van het vrouwelijke principe van God, Moeder Aarde, de Moedergodin. Dat het om zielszuivering gaat (alchemie), daar kwamen we tijdens de Renaissance al wel achter, maar ondanks deze 'wedergeboorte' lopen we nog steeds in de luiers. De mensheid maakt flinke groeistuipen door en moet nog vaak vallen voor hij leert om balans te houden en overeind te blijven staan.

    HET KONINKRIJK SEPTIMANIA (509-719)
    Na de Slag bij Vouillé in 507, waarbij de Merovingische (katholieke) koning Clovis I (inmiddels de koning der Franken genoemd) de Visigoten versloeg, werd de Visigotische koningszoon Amalric voor zijn veiligheid naar Spanje gebracht. Aquitania kwam in handen van de Merovingen en Septimania kwam, samen met enkele andere Visigotische gebieden, in handen van de grootvader (moederszijde) van Amalric, Theodoric de Grote. In 509 stichtte Theodoric het koninkrijk Septimania met als hoofdstad Narbonne. Zijn regent werd de oostgotische edelman Theudis. In 522 was Amalric oud genoeg en werd hij tot koning gekroond. Toen vier jaar later Theodoric overleed, had hij de totale macht over Septimania en Spanje. Hij trouwde met Clotilda, de dochter van Clovis, om een alliantie te creëren tussen de Merovingen en de Visigoten. Daarmee verzekerde hij zich tevens van een dubbele koninklijke bloedlijn. Maar dit was geen slimme zet, want hiermee haalde hij de toorn van het katholieke Frankische noorden op zijn hals, en verloor daarbij in 531 het leven. Septimania zou nog enkele eeuwen worden bestuurd door Visigotisch-Merovingische edelen.

    Na de nederlaag van de Visigotische koning Roderik in 711, trokken de Moren in 719 Septimania binnen. Na enkele bloedige oorlogen zouden ze zich in 760 terugtrekken naar Spanje. Tegen die tijd was Septimania verwoest door de oorlogen die gedurende die afgelopen vier decennia hadden plaatsgevonden. De koning installeerde Gotische edelmannen om het gebied te bestuderen en er werden kloosters gebouwd. Na de dood van Karel de Grote werd Septimania ook wel "Gothia" genoemd door de grote aantallen Visigoten in het gebied, en omdat het werd bestuurd door Visigotische markiezen. Later zou het gebied de naam Roussillon gaan krijgen en vervaagden de namen Septimania en Gothia.

    DE KAROLINGISCHE PERIODE (751 tot 987)
    altPepijn II van Herstal (635 of 640 - 16 december 714) was hofmeier van Austrasië, Neustrië en Bourgondië (Bourgondië van 680 tot 714) en in de loop van tijd kreeg hij het Frankische rijk steeds meer in zijn macht. De Merovingische koning Theuderic III trachtte hem uit zijn post te ontslaan, maar hij werd verslagen bij Tertry in 687. Pepijn werd hierna de feitelijke leider van Austrasië en hield de andere Frankische koninkrijken onder controle. Zijn nazaten bleven hofmeiers, en zijn kleinzoon, Pepijn de Korte werd koning in 751.

    Karel Martel (23 augustus 676 - 22 oktober 741) was hofmeier van het Frankische rijk. Hij werd geboren in Herstal in het huidige Wallonië, in België. Hij was een onrechtmatige zoon van Pepijn II en zijn concubine Apaida. Karel Martel is het bekendst door zijn overwinning in de Slag bij Poitiers in 732, die gezien wordt als de "redding van Europa van de Arabieren". Martels Frankische leger versloeg een Arabisch leger, dat de islam trachtte te verspreiden. Hoewel de Arabieren Europa niet geheel konden veroveren, slaagden ze er toch in het Iberisch Schiereiland en een groot deel van Zuid-Frankrijk te bezetten. Hoewel het nog twee generaties duurde voor de Arabieren over de Pyreneeën gedwongen werden, deed deze overwinning de kansen van de Arabieren keren in het voordeel van de Franken, en zorgde voor de vereniging van het Frankische rijk onder Karel Martel.

    In het volgende decennium leidde Karel het Frankische leger tegen de oostelijke hertogdommen Beieren en Alemannië, en tegen de zuidelijke hertogdommen Aquitanië en Provence. Hij trad op in het conflict met de Saksen, met gematigd succes, maar de volledige overwinning van de Saksen zou echter voor zijn kleinzoon Karel de Grote zijn. Karel Martel stierf op 22 oktober 741 in Quierzy, in het hedendaagse departement Aisne (Frankrijk). Hij ligt nog altijd begraven in de Saint-Denis-basiliek in Parijs. Hij werd opgevolgd door zijn zonen: Carloman, Pepijn de Korte en Grifo.

    Pepijn de Korte, de zoon van Karel Martel, was de eerste koning van het Huis der Karolingen, de dynastie die van 751 tot 987 zou duren. Na de dood van Pepijn in 768 werd zijn koninkrijk verdeeld onder Karel de Grote en zijn broer Carloman. Carloman stierf op 5 december 771, waarna Karel de Grote koning werd van het gehele Frankische rijk. Het uiterste zuidoosten was echter in handen van machtige feodale adellijke heren, zoals de graven van Toulouse en Barcelona met vazalstaten zoals Carcassonne. Veel van deze heren waren bloedverwanten van de Visigotische en Merovingische adel.

    DE FEODALE STATEN VAN DE LANGUEDOC
    De Visigoten leefden voornamelijk in het zuidoosten van Frankrijk en in Spanje, terwijl de Merovingen een groot gebied tussen België en de Pyreneeën beheersten. De laatste Visigotische koning die we kennen is Roderik, die in 711 werd verslagen door de Moren. De laatste Merovingische koning die we kennen, is Childeric III (743-751). Daarna brak de hierboven besproken Karolingische overheersing van geheel Frankrijk aan. Karel de Grote stelde echter graven en hertogen aan om de diverse gebieden te besturen. In het zuiden regeerde voornamelijk de Merovingisch-Visigotische adel.

    Sigisbert VI
    In de 9de eeuw leefde er een Merovingische graaf, Sigisbert VI (820-885), die zich Ursus noemde. Hij was de graaf van Razes, een gebied in de Languedoc dat de graafschappen Toulouse, Barcelona en Rhedae zou omvatten.

    Sigisbert is een directe afstammeling van Merovech en voorvader van Godfried van Bouillon, een belangrijk persoon ten tijde van de Kruistochten naar het Heilige Land. De drang om Jeruzalem te bezitten zo ineens na 1000 jaar, valt enorm op. Er is een kleine mogelijkheid, dat die drang werd gestimuleerd, geprovoceerd, door afstammelingen van de stam van Benjamin, die via de Merovingen zichzelf in hoge adellijke posities hadden weten te brengen en nu op zoek waren naar bewijzen van hun bijzondere afkomst, die zouden zijn verborgen in de tunnels onder de Tempelberg in Jeruzalem. Mogelijkerwijs waren één of meerdere leden die de Orde der Tempeliers oprichtten, ook bloedverwanten van de Merovingen. Deze bloedlijn zou zich met Sigisbert VI namelijk naar het noorden van Frankrijk hebben kunnen verplaatsen. Er zijn familiebanden met het huis van Luxemburg en Champagne, en deze stammen hoogstwaarschijnlijk van hem af. Er zijn in de beschavingsgeschiedenis meerdere pogingen gedaan om een Hermetische staat te stichten. Sigisbert VI zou dit waarschijnlijk ook hebben geprobeerd, en daarmee kreeg hij de toorn van het Heilige Roomse Rijk over zich heen. Ook de Tempeliers zouden een poging hebben gedaan met eenzelfde afloop.

    Sigisbert maakte gebruik van de wanorde die plaats vond na de dood van keizer Karel de Grote. Hij werd in 877 in Nimes tot koning gekroond. Na een nederlaag te hebben geleden tegen Lodewijk II van Frankrijk, moest hij vluchten naar Reims. Zijn nakomelingen trokken o.a. naar Bretagne en Engeland. Na zijn dood werd zijn lichaam waarschijnlijk door enkele van zijn kinderen overgebracht naar Engeland.

    Volgens historici zou deze Ursus wel eens model hebben kunnen staan voor het verhaal van koning Arthur, een naam die eveneens is afgeleid van Beer  (Arth is Welsch voor Beer) en wiens geschiedenis erg lijkt op het verhaal van Sigisbert VI Ursus. Net als Sigisbert streed Arthur voor een verenigd rijk dat in vrede samenleeft. Het verhaal van de zoektocht naar de Graal symboliseert de strijd om de Moedergodin (het Vrouwelijke Principe van God) staande te houden tegen een oprukkende patriarchale Roomse machtsstaat. De Ronde Tafel met daaromheen de 12 ridders symboliseert de Poolster aan de staart van Arcas, waar omheen de Zodiak draait, en is waarschijnlijk een knipoog naar Arcadië. Na Arthur's dood werd zijn lichaam immers naar een eiland gebracht genaamd Avalon. Het is mogelijk dat men hier doelt op de plaats Glastonbury, het vroegere Avalon, op het eiland Brittannië (toen nog Albion geheten). Het graf van Arthur werd later door monniken gevonden in Glastonbury Abbey, dat in de eerste eeuw zou zijn gesticht door niemand minder dan Jozef van Arimathea.

    Tussen de 9de eeuw en 1271 hadden de adellijke families het heft in handen in Zuid-Frankrijk en noord Spanje. Zo was er het hertogdom van Aquitaine, de graafschappen van Toulouse en Foix en het graafschap van Barcelona (het latere Catalonië). Tussen hen werd er vaak ook gehuwd om vriendschappelijke (familie)banden te kweken en zo samenwerking en vrede te stimuleren. Zij bouwden machtige kastelen en versterkte burchten, waarvan Foix een schitterend voorbeeld is. Hun rijkdommen zorgden voor enorme welvaart in deze gebieden. Er werden prachtige kerken gebouwd en kloosters gesticht. Het was een periode van verlichting, waarin troubadours vrijelijk opinies zongen en gedichten voordroegen over liefde. Pelgrims moesten door dit gebied reizen om naar Santiago de Compostela te gaan, waar men de beenderen had gevonden van ene Jacobus, apostel van Jezus.

    Volgens Robert Eisenman zou de Jacobus van Santiago wel eens de echte broer van Jezus kunnen zijn. Jacobus was de opvolger van Jezus in de eerste eeuw, maar werd vermoord tijdens onlusten. Enkele eeuwen na zijn dood heeft men zijn beenderen naar Spanje gebracht (toen onderdeel van het rijk van de Sueven) en herbegraven. De bottenkist is nog niet zo lang geleden in Israël gevonden en echt verklaard. Op deze bottenkist stond de tekst "Jacob, zoon van Jozef, broer van Jezus". De kist was, uiteraard, leeg.


     
    Foto's
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    • Reserveren? Klik hier!
    Uw geldzaken op orde?

    Laat bbbzaken het voor u regelen!

    Google advertenties
    Inlog formulier